Dé specialist in arbeidszaken in de Haarlemmermeer en omstreken

Bel voor een afspraak: 06-52421272

Doeners worden toppers

Wil je kampioen worden dan geldt het recht van de sterkste en slimste. Welbewust je kop boven het maaiveld uitsteken. Gedreven door moed, verbeelding en kansen pakken breek je door. Als de omstandigheden mee zitten (toeval) worden ontwikkelingen in gang gezet waar meerdere mensen van kunnen profiteren. Dat heeft niets te maken met schoolse kennis of academisch aangeleerde vaardigheden. Doen is het handelsmerk.

Wat men denkt

Hoe anders is dit beeld dan menigeen denkt. We volgen een opleiding met de verwachting van een vaste baan met dito salaris. Hoe meer onderwijs, hoe hoger de baan en bijbehorende beloning. Hoe hoger de beloning, hoe meer te besteden. Dat is goed voor de economie.

Het onderwijs zelf is trouwens ook van mening dat scholing leidt tot economische groei van een land. Sterker; hoe meer onderzoek, hoe meer research and development (R&D), hoe meer innovaties en des te groter de welvaart. Maar is er wel sprake van een causaal verband tussen genoten onderwijs en innovaties?

 Innovaties door doeners

Kijkend naar de dagelijkse praktijk zien we dat talloze innovaties voortkomen uit doeners. Sleutelaars die een idee of opgedane praktijkervaringen omzetten in iets nieuws. Van glazen knikkers met een poppetje erin, Rituals, kledingmerk Super Trash van Gulsen tot Steve Jobs van Apple. Soms geboren uit nood of armoede wordt na een periode van vallen en opstaan uiteindelijk een onbegrensde opbrengst gerealiseerd.

 

Ook de historie wijst vaak op een proces van doeners en vakmanschap. Of het nu gaat om de bouwmeesters van een kathedraal die met behulp van vuistregels, trucjes en gereedschap weet hadden van de krachten op materialen tot en met de hobbyist als ontdekker van de stoommachine voor de opmaat van de Industriële Revolutie: daar kwam geen theoretische wiskunde, wetenschap of R&D aan te pas.

 Waandenkbeeld

Het simpele denken van politici en opiniemakers dat investeringen in onderwijs economische groei tot gevolg heeft is helaas een waandenkbeeld. Dat wil overigens niet zeggen dat kennis onbelangrijk is. Maar de vraag is om welke kennis het dan gaat.

Ons schoolsysteem is nog grotendeels gebaseerd op een economie van industriële productie. Vaste tijden, vaste controle en toezicht, vaste verhoudingen, een collectieve aanpak en alles gericht op de middelmaat. De school tot verheffing van het algemeen nut en welzijn.

 

Een nadeel van dit onderwijs is dat we de eenvoud niet meer zien. We worden geprogrammeerd om nog slechts het complexe te zien. Theorieën, begrippen, definities; kortom academische kennis. Denken in disciplines of in thema’s. Daarmee het vanzelfsprekende, het eenvoudige maar vaak meest fundamentele onzichtbaar maken. Ziende blind en horende doof.

Ondernemers

De doeners, de echte ondernemers zijn geen praters en theoretische denkers. Zij doen in plaats van praten. Zij zetten praktische ervaringskennis om in actie, in kwaliteit of in een nieuw idee, product of dienst. Het gaat om de opbrengst van hun proberen, hun risico’s, hun mislukkingen, teleurstellingen en opnieuw proberen. Want elke mislukking is een bron van informatie hoe het niet moet.

Ondernemers denken in kansen en handelen.

 

Reacties

  1. Wilfred

    Beste Jan,

    Een goed stuk.
    Ik ben het met je eens dat opleidung, vooral in deze tijd, zwaar wordt overschat.
    De praktijk is vaak grilliger dan wat men leert op school.
    Ik kan dat zeggen als ervaringsdeskunduge in het loopbaanadvies werk.
    We hebben nu, meer dan ooit, doeners nodig om de veranderende arbeidsmarkt en maatschappij vorm te geven.
    Helaas blijft het onderwijs systeem vooral denkers afleveren.
    Trail and error is wat een vakman/vrouw moet ondervinden.
    Er zijn voorbeelden te over van doeners die zonder opleiding wel degelijk kunnen slagen in het leven.
    Helaas ziet de arbeidsmarkt en diens beleidsmakers de waarde van de doeners( nog) niet.

  2. joep vesters

    Beste Jan,

    Een mooie blog.
    Het proces dat jij beschrijft is ook zo gegroeid in de afgelopen decennia.
    Tot enkele jaren geleden werkte het redelijk.
    Vandaag de dag maar ook morgen en overmorgen, vraagt om een andere aanpak.
    Niet alleen van de diverse beleidsmakers, managers etc.
    Nee, het begint bij jezelf.
    Je moet de regie over je eigen leven in handen nemen.
    Vragen beantwoorden als ‘wie ben ik?’ ‘wat zijn mijn talenten?’ ‘wanneer ga ik ze toepassen?’.
    Dus niet wachten op de ander, maar ZELF DOEN.
    En bij verkeerde keuzes, op de blaren zitten, leren en weer doorgaan.
    Talentmanagement voor jezelf en voor je omgeving.
    Benut de talenten van jezelf en van anderen.
    Voor meer info zie website: http://narfoz-talentmanagement.nl

Reageer op dit blogbericht