Dé specialist in arbeidszaken in de Haarlemmermeer en omstreken

Bel voor een afspraak: 06-52421272

De werknemer als wegwerpartikel

Het nieuwe ontslagrecht met zijn transitievergoeding en in hoger beroep kunnen gaan schiet zijn doel voorbij. Een carrousel aan flex-krachten is een antwoord op de veranderde arbeidsverhoudingen in de samenleving. Flexibele krachten wordt het vertrekpunt; de vaste werknemer de uitzondering. Werkonzekerheid wordt meer en meer regel.

Een carrousel van tijdelijke krachten

Recentelijk las ik in NRCHandelsblad een verhaal over een familiebedrijf die woonboten bouwt. De eigenaar had net zeven mensen ontslagen en enige tijd daarvoor ook al 15 man. Allemaal via het UWV om bedrijfseconomische redenen. Maar de spirit is eruit , zo erkende de eigenaar. De verantwoordelijkheid van het hebben van werknemers is te groot.

Geconfronteerd met het nieuwe ontslagrecht, de nieuwe transitievergoeding voor vaste/of flexibele krachten met 2 of meer jaren dienstverband en het in hoger beroep kunnen gaan door betrokken werknemers gaf hem nieuwe energie. Energie om zo snel mogelijk van zijn vaste werknemers af te komen. Of om de tent failliet te laten verklaren en een doorstart te maken met goede ex-werknemers op basis van een tijdelijk contract of met zzp-ers. Door steeds een ervaren tijdelijke vakkracht een andere tijdelijke kracht in te werken, kan de eerste na de termijn van 2 jaar weer weg en kan weer een nieuwe tijdelijke kracht worden ingewerkt door de dan aanwezige vakkracht. Een carrousel van tijdelijke krachten en zzp-ers.

De geest van de tijd

Bedrijfsbeëindiging, faillissementen, reorganisaties; het is bijna aan de orde van de dag.

Achter deze feiten gaan de menselijke verhalen schuil. Naast werkloosheid en verminderde inkomsten, maar wel dezelfde lasten, is daar het gevaar van langdurige werkloosheid. Van eindeloos solliciteren en in 9 van de 10 gevallen niets horen, van twijfel, machteloosheid en in het ergste geval een zekere apathie. Vergelijk die belevingswereld nu eens met de uitgangspunten van het wetsvoorstel Werk en Zekerheid. Het arbeidsrecht aanpassen aan de veranderende arbeidsverhoudingen. Inderdaad. Een nieuw evenwicht tussen flexibiliteit en zekerheid op de arbeidsmarkt. Inderdaad. Vermindering van de tweedeling op de arbeidsmarkt tussen mensen met een vaste baan en flexwerkers. Niet dus. Eerder een vermeerdering van een tweedeling, maar dan in omgekeerde zin. Meer flexwerkers, minder vaste krachten. En tenslotte werkzekerheid in plaats van baanzekerheid. Inderdaad; werkzekerheid voor “flex-kracht” in het algemeen. Niet meer voor de individuele werknemer.

De werknemer als wegwerpartikel

De nieuwe ontslagregels, de rechtspositie van flexwerkers en de nieuwe WW hebben maar één vertrekpunt: financiële prikkels. Maar als geld wordt losgemaakt van de sociale context waarbinnen ze functioneert, valt alles uit elkaar. Dan krijg je een creatief idee van flexwerkers in een carrousel of het welbewust laten aankomen op een faillissement. Doel en middelen raken verward en verdwijnen uit beeld. Arbeidsverhoudingen raken ontregeld en worden wanverhoudingen.

Arbeid als doel van zelfontplooiing, als zingeving in het leven wordt dan doelloos. Na verloop van tijd wordt arbeid ontkoppeld van de mens en wordt richtingloos. Arbeid, arbeider of werknemer wordt een ding; een gebruiksvoorwerp. Na verloop van tijd gooi je het weg en koop je een nieuwe.

De werknemer als wegwerpartikel; inderdaad.

 

Reageer op dit blogbericht